Η αλήθεια για τον αντιπληθωρισμό
Υπάρχει μία έντονη φιλολογία, τελευταία, σχετικά με τον κίνδυνο του αντιπληθωρισμού, αναφορικά με το αν απειλεί, όντως, ή πρόκειται να απειλήσει τις Η.Π.Α.
Η αλήθεια είναι, πως ο αντιπληθωρισμός, είναι παρών στις Η.Π.Α. τα τελευταία πέντε χρόνια. Στην ομιλία του στις 21/05/03, ο κύριος Γκρίσπαν είπε, πως οι αντιπληθωριστικές πιέσεις έκαναν την εμφάνισή τους στα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Γέννηση
Κατά τη γνώμη μου, οι αντιπληθωριστικές πιέσεις γεννήθηκαν στα μέσα του 1997, από την ασιατική νομισματική κρίση. Στο συμπέρασμα αυτό οδηγούμε βασισμένος, κατ' αρχήν, στα παρακάτω δεδομένα, τα οποία, όταν ισχύουν, προμηνύουν την αρχή αντιπληθωριστικών πιέσεων:

Χρησιμοποιώντας το δολάριο για τη δημιουργία πληθωρισμού
Δε νομίζω πως είναι, πλέον, μυστικό, πως η Oυάσιγκτον έχει εγκαταλείψει σιωπηρά την πολιτική του ισχυρού δολαρίου (βλέπε δηλώσεις Ουόρεν Μπάφετ 23/5/03). Στην πραγματικότητα το δολάριο πέφτει από τις αρχές του 2002. Η πτωτική αυτή τάση, έχει τις ρίζες τις στο γεγονός ότι τα επιτόκια στις Η.Π.Α. είναι τα χαμηλότερα στον κόσμο, με εξαίρεση αυτά της Ιαπωνίας που βρίσκονται στο μηδέν (αποτέλεσμα του αντιπληθωρισμού).
Μη μπορώντας η Fed να μειώσει τα επιτόκια περισσότερο, προσπαθεί να επιτύχει τα ίδια αποτελέσματα αφήνοντας το δολάριο να πέσει. Ο λόγος είναι πως έτσι ενισχύεται η ανταγωνιστικότητα των Η.Π.Α. στον τομέα των εξαγωγών, κυρίως, όμως, το γεγονός πως το πτωτικό δολάριο είναι πληθωριστικό. Ποιος καλύτερος τρόπος να πολεμηθεί ο αντιπληθωρισμός, από την παράλληλη δημιουργία πληθωρισμού;

Όταν πέφτει το δολάριο, υπάρχουν δύο ευνοούμενοι: τα εμπορεύματα (ειδικά ο χρυσός) και τα ανταγωνιστικά νομίσματα. Αυτή είναι η αιτία που η αγορά του χρυσού κινείται τόσο έντονα ανοδικά και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, το ευρώ έχει περάσει σε υψηλά τετραετίας έναντι του δολαρίου.
Στο παρελθόν, άνοδος στα εμπορεύματα σήμανε τον κίνδυνο πληθωριστικών πιέσεων και εξωθούσε τη Fed να αυξήσει τα επιτόκια. Τώρα, όμως, η Fed ξεκαθάρισε πως δε σκοπεύει να προβεί σε αύξηση, γιατί θέλει οι τιμές των εμπορευμάτων να ανέβουν. Αυτό σημαίνει πως ο χρυσός και τα εμπορεύματα ανεβαίνουν και θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν με την ευλογία των αμερικανών ιθυνόντων. Κάτι τέτοιο έχει να συμβεί περισσότερο από πενήντα χρόνια.

Δημιουργώντας αντιπληθωρισμό εκτός Αμερικής
Το μη επιθυμητό αποτέλεσμα, της παραπάνω στρατηγικής της Fed, είναι, πως ενώ το πτωτικό δολάριο συμβάλλει, κάπως, στη δημιουργία πληθωρισμού στις Η.Π.Α., παράλληλα, ευθύνεται για τη δημιουργία αντιπληθωρισμού σε Ευρώπη και Ασία..
Το ευρώ, έχει εκτιναχθεί το τελευταίο χρόνο στο 27% έναντι του δολαρίου.
Το γεν, έχει κερδίσει 8% και αυτό χάρη στην παρέμβαση της Ιαπωνίας, η οποία προσπαθεί να συγκρατήσει το νόμισμά της, ώστε να μην πλήττονται οι εξαγωγές της και μένουν οι τιμές των προϊόντων της χαμηλά - γεγονός καταστρεπτικό για μία, κατά βάση, εξαγωγό χώρα, η οποία ταλαιπωρείται από αντιπληθωρισμό.

Το IMF, πρόσφατα, συμπεριέλαβε τη Γερμανία στη λίστα με τις χώρες που κινδυνεύουν από αντιπληθωρισμό. Το ανοδικό ευρώ, όχι μόνο πλήττει τις εξαγωγές της Γερμανίας, (η οποία παρουσιάζει μηδενική ανάπτυξη), αλλά πιέζει και τις τιμές των προϊόντων χαμηλότερα. Αυτό, είναι αντιπληθωριστικό και συμβαίνει στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης.
Έτσι, με το να αφήνεται το δολάριο σε ελεύθερη πτώση, για να δημιουργηθεί πληθωρισμός στις Η.Π.Α., δημιουργεί στη πραγματικότητα αντιπληθωρισμό εκτός.

Επιπλέον πρόβλημα από την Κίνα
Η Κίνα, είναι, αυτήν τη στιγμή, η μεγαλύτερη εξαγωγός χώρα στον κόσμο. Το νόμισμά της, όμως, είναι κρεμασμένο από το δολάριο. Αυτό σημαίνει πως το κινέζικο yuan πέφτει, παράλληλα με το δολάριο. Αποτέλεσμα είναι, τα κινέζικα προϊόντα να γίνονται συνεχώς φθηνότερα και επομένως ολοένα και πιο ανταγωνιστικά. Αυτό προκαλεί διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση η οποία με τη σειρά της επιφέρει υπέρμετρη προσφορά κινέζικων προϊόντων. Ένας, ακόμη, λόγος δημιουργίας αντιπληθωρισμού.

Και ο νικητής είναι….ο χρυσός
Όπως διδάσκει η επαγγελματική τεχνική ανάλυση, τόσο σε πληθωριστικό όσο και σε αντιπληθωριστικό περιβάλλον, νικητής ανακηρύσσεται ο χρυσός και τα παράγωγά του.
Οι μετοχές χρυσού στην πληθωριστική δεκαετία 1970 εκτινάχθηκαν στα 700 δολ. Κατά τη διάρκεια των αντιπληθωριστικών χρόνων 1929-1932 οι μετοχές χρυσού κέρδισαν 300% όταν η χρηματιστηριακή αγορά έχασε 90%.
Η τεχνική ανάλυση διδάσκει πως υπάρχουν τρία βασικά συστατικά για τη δημιουργία μακροπρόθεσμης ανοδικής τάσης στο χρυσό και στις μετοχές του: ιστορικά χαμηλά επιτόκια, αδύναμο δολάριο και μακροπρόθεσμη πτωτική αγορά στα χρηματιστήρια μετοχών. Και τα τρία, είναι παρόντα.

Επιστροφή