Xρειάζεται η Ευρώπη ενιαίο νόμισμα;
09/1996

Πολύ συζήτηση γίνεται σε κύκλους χρηματοοικονομικούς αλλά και πολιτικούς σχετικά με το αν η Ευρώπη πρέπει να προχωρήσει σε ενιαίο νόμισμα και τι επιρροή θα είχε μία τέτοια υιοθέτηση στις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Η απάντηση σε αυτές τις περιπτώσεις δεν μπορεί ,ποτέ, να είναι 'ναι' ή ' όχι'. Η αγορά νομισμάτων είναι η μεγαλύτερη του κόσμου και το μέγεθός της ξεπερνά πολλές φορές αυτό όλων των χρηματιστηριακών αγορών μετοχών μαζί. Ο έλεγχος του νομίσματος κάθε χώρας από την Κεντρική Κρατική Τράπεζα, μπορεί να είναι ταυτόχρονα πλεονέκτημα αλλά και μειονέκτημα, ανάλογα με το πώς θα το χειριστεί ο κρατικός μηχανισμός.

Ας μην ξεχνάμε την περίπτωση της Μεγάλης Βρετανίας η οποία θα μπορούσε να είχε αποφύγει την καταστροφή αν το νόμισμά της, δεν ήταν απλά κρατικό αλλά ευρωπαϊκό. Σε μία τέτοια περίπτωση η κερδοσκοπική επίθεση που δέχτηκε η λίρα, κατά πάσα πιθανότητα, δε θα είχε καν λάβει χώρα.

Παρόμοια, προβληματική είναι και η εικόνα που παρουσιάζουν οι ασιατικές χώρες, με τα νομίσματά τους να έχουν κολλήσει στο δολάριο και να δίνουν την ευκαιρία για κάθε μορφής κερδοσκοπία και ανάληψη ρίσκου.

Ωστόσο, όταν ελέγχεις το νόμισμα της χώρας σου τότε έχεις τη δυνατότητα να απολαύσεις τους καρπούς μίας σωστής νομισματικής πολιτικής ή να δεχτείς τα δεινά που επακολουθούν μίας λανθασμένης. Και στις δύο περιπτώσεις, είσαι έρμαιο της δικής σου μοίρας, έτσι όπως την κατευθύνεις εσύ, τουλάχιστον σε ένα σημαντικό βαθμό. Αν η δύναμη αυτή χαθεί και μεταφερθεί σε μία κεντρική τράπεζα, τότε οι λάθος ή σωστοί χειρισμοί της τράπεζας αυτής θα επηρεάζουν άμεσα και την κατάσταση όλων των επιμέρους κρατών, όπως ακριβώς συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Από την άλλη πλευρά, ο έλεγχος των νομισμάτων μίας μεγάλης ομάδας κρατών από ένα κέντρο, παρέχει τεράστια διαπραγματευτική δύναμη, η οποία αν ασκηθεί σωστά, μπορεί να αποτελέσει τεράστιο όπλο στο νομισματικό πόλεμο.

Ούτως ή άλλως, το ερώτημα δε φαίνεται να είναι αν η υιοθέτηση ενός ενιαίου νομίσματος είναι σωστή ή λάθος αλλά το κατά πόσο τα ευρωπαϊκά κράτη είναι έτοιμα να κάνουν σωστή χρήση μίας τέτοιας κατάστασης.

Αν η Γαλλία και η Γερμανία μπορέσουν να πείσουν τη Μεγάλη Βρετανία να απεγκλωβιστεί από τον αμερικανικό άξονα επιρροής και να υιοθετήσει ένα ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, τότε, οι προοπτικές του θα είναι πολύ ευοίωνες. Αν, όμως, η Μ.Β. ακολουθήσει την πάγια πολιτική της και αποστασιοποιηθεί, κρατώντας τη λίρα, θα δημιουργηθούν δύο αντίθετοι πόλοι μέσα σε μία Ευρωπαϊκή Ένωση, οι οποίοι θα δρουν ανταγωνιστικά.

Ακόμη περισσότερο, στην περίπτωση που οι ΗΠΑ θα αποφασίζουν να ακολουθούν πολιτική ισχυρού ή μη ισχυρού δολαρίου, η Μεγάλη Βρετανία να καλείται να αποφασίζει ποιον θα στηρίξει: την Ευρώπη στην οποία ανήκει αλλά της οποίας δεν έχει υιοθετήσει το νόμισμα ή τις ΗΠΑ που είναι ο σημαντικότερος σύμμαχός της.

Επιστροφή